Zostaną krwawe łzy, w kałuży po nieszczęściach,
Zostaną mi migawki, zostaną może zdjęcia,
Zostanie ból po stracie i śmiech z własnej głupoty,
Ale Twój zapach zniknie i zniknie też Twój dotyk.

Nie zniknie jednak pamięć, zostanie żal, tęsknota.
Kodeina nic nie da, gdy ból w duszy się miota.
Słowa ciche też na nic, bo już jesteś daleko.
Już wiem dlaczego płaczą, gdy rozlane jest mleko.

Chcę to cofnąć, naprawić, albo zacząć od nowa.
Będę Cię błagał, prosił, czekał na Twoje słowa,
Będę… A ty? A ty zostaniesz milcząca.
Słowa by ukoiły, cisza nie jest kojąca.

Zostanę sam? Już jestem - nie ma na to sposobu.
Kolejny kretyn, którego rozpacz wpędziła do grobu.
Ja mówiłem, że kocham, ty już wtedy milczałaś.
Przepraszam Cię za to, że mnie wtedy spotkałaś.


                                                            Chełm, 6/4/2009